Een pluim

De afgelopen weken voldoende ik mij wat minder goed en heb toen een aantal afspraken (één voor de PR-commissie op donderdag, en één voor de baliedienst op vrijdag) afgezegd. Iedereen reageert dan met begrip, en dat is fijn. In korte tijd heb ik twee kaarten ontvangen van de Reach-Out commissie. En daarvoor verdient de Reach-Out commissie een dikke pluim. Want als ze mij een kaart sturen ga ik er vanuit dat ze iedereen die zich even wat minder voelt een kaart sturen. Hartstikke goed. Ik weet ook dat de Reach-Out commissie leden die een tijdje niet zijn geweest even belt. Dat is ook mooi. De Waterheuvel mag trots zijn op zo'n commissie. Waarom? Omdat het niet zo vanzelfsprekend is dat je een kaartje krijgt als je je even niet goed voelt. Maar een werkgever als deze die mag er zijn als ze zo met haar werknemers omgaat.

Het is ook mooi als je bedenkt dat het in de standards staat. Dat zijn de richtlijnen of bouwstenen die wij als clubhuis proberen te gebruiken. We willen met z'n allen dat het clubhuis gecertificeerd wordt, om zo het clubhuis beter dan het al doet te laten functioneren. Voor die certificatie moeten we zoveel mogelijk aan die standards voldoen. Om het clubhuis beter te laten functioneren kan je de standards als eem leidraad raadplegen. Ze zijn er om aan te geven hoe we ons clubhuis beter kunnen laten functioneren dan het doet. Daarvoor zijn ze bedoeld. Wat de reach out betreft staat er in standard nummer zeven:

"Het clubhuis biedt een effectief “reach out” systeem aan leden die niet langskomen, die geïsoleerd raken in de gemeenschap, of die opgenomen zijn."

Dat het effectief is heb ik met die twee kaarten mogen ondervinden, want het doet me goed. Het werk van de Reach-Out commissie wordt door een aantal leden gedaan. In standard twintig staat:

"Leden hebben de mogelijkheid om deel te nemen aan al het werk van het clubhuis, inclusief administratie, onderzoek, intake en oriëntatie, reach out, het aannemen van personeel, training en evaluatie van staf, public relations, belangenbehartiging en evaluatie van de effectiviteit van het clubhuis."

Als jij het leuk vindt om mee te doen met de Reach-Out commissie, dan staat je dat geheel vrij. Het staat je ook vrij aan andere werkzaamheden mee te doen en daarvan staat een opsomming in standard nummer 20. Ik houd me bijvoorbeeld in de PR-commissie bezig met onze public relations. Ook daar staat het je vrij om mee te doen. Laat je inspireren door wat er in standard 20 staat, misschien staat er wel werk bij dat bij jou past.

Dan wil ik nog heel even iets over die standards zeggen. De standards zijn niet een soort bijbel waarvoor je in een soort clubhuisgod moet geloven. Ze zijn een gebruiksaanwijzing. Je vindt in die standards richtlijnen voor hoe je het clubhuis kunt gebruiken, maar ook hoe het volgens de wereldwijde clubhuisgemeenschap moet werken in een clubhuis, om optimaal de leden te dienen. Gebruik ze daarvoor en bespreek met je mede-leden of met je favoriete staflid wat jij wilt doen qua werk, of hoe jij vindt dat het anders moet. Stafleden zijn daarvoor. Wat jij bijdraagt bepaalt hoe het clubhuis werkt. Zoals nu gebleken is dat de Reach-Out commissie werkt. Het deed me goed die kaarten te ontvangen omdat ik het gevoel kreeg dat er aan me gedacht werd, maar ook omdat ik het fijn vind om te merken dat er een Reach-Out commissie is die goed werk doet. Aldus, bij dezen, een pluim voor de Reach-Out commissie!

Op de Waterheuvel site www.waterheuvel.nl vind je onder het kopje "De Waterheuvel" de standards. Lees ze door als je geïnteresseerd bent. Op Wikipedia kan je lezen hoe het clubhuismodel werkt en waarom het zo werkt. Ook dat kan je vinden op www.waterheuvel.nl onder het kopje "De Waterheuvel". Als je op het woordje "Wikipedia" klikt krijg je een tekstje waarin de link naar het Wikipedia-artikel over het clubhuismodel is opgenomen. Succes en tot op De Waterheuvel.

Kevin

Overwinteren

Zoals ijsberen overwinteren in een groot gat in de sneeuw, zo overwinteren wij mensen in onze warme huizen. Het verschil tussen ijsberen en mensen is dat mensen ondanks de kou of juist dankzij de kou de straat op gaan, of het ijs. Ik voel me toch meer een ijsbeer. Ik blijf het liefst lange dagen binnen en kom alleen mijn huis uit als het echt moet, voor boodschappen bijvoorbeeld, of afspraken. De seizoenen dringen zich aan ons op en er is niets dat we eraan kunnen doen dan ons er bij neerleggen. Sommige mensen gaan zelfs op wintersport.

Maar ik zie deze overwintering ook als een psychologische overwintering. Na de donkere decembermaand met Kerst en Oud en Nieuw hebben we nu te maken met vrieskou en sneeuw. Als we op pad gaan dan doen we dat warm ingepakt. De lente is nog te ver weg om te lonken. We zullen de komende tijd moeten dealen met de getijden. Een extra laagje vet zorgt voor extra bescherming en de winterkost smaakt in deze tijden lekkerder dan ooit.

Op De Waterheuvel is het ook overwinteren. De AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten) wordt anders georganiseerd. Pas als leden een CIZ (Centrum indicatiestelling Zorg) indicatie hebben heeft de Waterheuvel recht op geld uit de AWBZ voor De Waterheuvel. Dit betekent wel dat de leden maandelijks minimaal 11,73€ moeten geen betalen om op De Waterheuvel te komen. Dat is natuurlijk vreemd. We komen hier om te werken, net zoals de stafleden en de directeur. De leden moeten betalen om op de WH te mogen werken, en de stafleden en directeur krijgen er geld voor. Dit is natuurlijk zo krom als een banaan, maar het is wel de werkelijkheid. En met die werkelijkheid zullen we moeten omgaan. Weigeren alle leden een CIZ-indicatie dan moet de WH waarschijnlijk sluiten. Een andere oplossing is bezuinigen om de kosten omlaag te krijgen. Ik ben voor dat laatste idee. Ik geloof dat we me minder stafleden toe kunnen. Overigens is mij verteld dat er voor de mensen die de eigen bijdrage wel gaan betalen en in financiële problemen komen een potje is gemaakt. Mij lijkt nog steeds de beste oplossing de eigen bijdrage af te trekken van het geld dat via de AWBZ binnenkomt. Dan zouden alle leden een CIZ-indicatie kunnen nemen en worden gecompenseerd voor de eigen bijdrage.

Nou ja, dit is allemaal vervelende materie die discussie teweeg brengt. Laten we hopen dat wanneer de AWBZ-pot in de toekomst naar de gemeente toe gaat wij een bedrag krijgen dat onze begroting dekt. Dan zijn we van dit gedoe af. Jaja, ook hier is het overwinteren, maar met de lente en de zomer in het vooruitzicht moet dit wel weer een keer goed komen.

"En jij begeleidt die mensen?"

"En jij begeleidt die mensen?" is de vraag die ik kreeg toen ik vertelde dat ik werk op een plek waar mensen met een psychiatrische achtergrond weer werkervaring kunnen opdoen. "Nee" was mijn antwoord, "ik heb zelf een psychiatrische achtergrond".

Dat moet wel indruk maken. Kennelijk wek je de suggestie mensen te begeleiden. De mensen aan wie je dit vertelt houden er geen rekening mee dat je zelf tot de mensen met een psychiatrische achtergrond behoort. Eigenlijk devalueer je jezelf als je zoiets vertelt. Zo voelt dat tenminste.

Bij vrouwen maak je weinig kans als je niet kan vertellen dat je een baan hebt. En wat als je vertelt dat je vrijwilliger bent? In mijn hoofd rijst dan het vermoeden dat men vermoedt dat je een uitkering hebt. Al dit soort info werkt niet charmerend. Nee, het werkt eerder zorgwekkend.

Als je niet kan vertellen dat je status hebt kan je het schudden. Niet dat je letterlijk vertelt dat je geen of weinig status hebt, nee, dat valt op te maken uit de woorden die je gebruikt als men aan je vraagt wat je doet. Biologisch gezien is het een must voor vrouwen om een man te veroveren die status heeft.

Daar sta je dan. In je hemd. "Ik werk zelf op die plek." Met andere woorden "met mij is iets aan de hand". Onbekendheid met het vreemde werkt sociale afwijzing in de hand. Hoe patent en potentieel je ook bent en eruit ziet. Het vergt kracht, inzet en intelligentie om jezelf niet af te wijzen.

Hernieuwde vertaling Standards

Internationale Standards voor Clubhuizen

Op basis van consensus uit het Engels in het Nederlands vertaald,

November 2011

Opmerkingen bij deze hernieuwde vertaling:

De vertalers hebben moeilijk in het Nederlands vertaalbare begrippen toch weten te vertalen in het Nederlands. Zo kan in ons clubhuis een vocabulaire ontstaan welke het mogelijk maakt om op basis van Nederlandse termen en begrippen te communiceren over het clubhuisgedachtegoed dat we aanhangen. De belangrijkste vertaalde woorden zijn onder meer Work-Ordered Day en Transitional Employment. Het eerste begrip hebben we simpelweg vertaald als De Werkdag. Dit weerspiegelt terminologie die in het gewone bedrijfsleven ook wordt gebruikt, en is een enorme vereenvoudiging van het begrip work-ordered day en suggereert ook een dag die rondom werk is georganiseerd. Het tweede begrip, Transitional Employment, hebben we vertaald als Tijdelijk Betaald Werk. Dit weerspiegelt exact wat er wordt bedoeld met transitional employment en is een enorme vereenvoudiging van het Engelse begrip.

De Internationale Standards voor Clubhuizen, die door consensus overeengekomen zijn door de wereldwijde Clubhuis gemeenschap, staan aan de basis van het Clubhuis Model voor rehabilitatie. De principes die in deze Standards zijn vastgelegd, vertegenwoordigen de kern van het succes van de Clubhuis gemeenschap in het helpen van mensen met een geestelijke ziekte om ziekenhuisopnames te voorkomen, terwijl ze sociaal, financieel, leertechnisch en beroepsmatig doelen realiseren. De Standards dienen ook als een “grondwet” voor leden en een gedragscode voor staf, bestuur en directeuren. De Standards vereisen dat een Clubhuis een plek is die zijn leden respect en mogelijkheden biedt.

De Standards vormen de basis voor het beoordelen van de kwaliteit van een Clubhuis, door middel van het certificeringsproces van het Internationale Centrum voor Clubhuisontwikkeling (ICCD).

Elke twee jaar herziet de wereldwijde Clubhuis gemeenschap deze Standards, en wijzigt deze als dat nodig wordt geacht. Het proces wordt gecoördineerd door het ICCD Standards Herzieningscomité, bestaande uit leden en staf van ICCD-gecertificeerde Clubhuizen van over de hele wereld.

LIDMAATSCHAP

1. Lidmaatschap is vrijwillig en zonder tijdslimiet.

2. Het clubhuis beslist over het toelaten van nieuwe leden. Lidmaatschap staat open voor eenieder met een geschiedenis van geestelijke ziekte, tenzij die persoon een duidelijke en actuele bedreiging vormt voor de algemene veiligheid van de clubhuisgemeenschap.

3. Leden kiezen de manier waarop ze van het Clubhuis gebruikmaken, en de staf met wie ze werken. Er zijn geen overeenkomsten, contracten, roosters, of regels bedoeld om leden tot deelname te dwingen.

4. Alle leden hebben gelijke toegang tot elke Clubhuis mogelijkheid zonder dat er onderscheid wordt gemaakt op grond van diagnose of niveau van functioneren.

5. Naar eigen keuze worden leden betrokken bij het schrijven van alle verslagen die hun deelname in het Clubhuis weergeven. Alle dergelijke verslagen dienen getekend te worden door zowel lid als staf.

6. Leden hebben het recht onmiddellijk weer toegang te krijgen tot de Clubhuis gemeenschap ongeacht de duur van hun afwezigheid, tenzij hun terugkeer een gevaar voor de clubhuisgemeenschap met zich meebrengt.

7. Het clubhuis biedt een effectief “reach out” systeem aan leden die niet langskomen, die geïsoleerd raken in de gemeenschap, of die opgenomen zijn.

RELATIES

8. Alle clubhuis bijeenkomsten zijn toegankelijk voor zowel leden als staf. Er zijn geen formele bijeenkomsten alleen voor leden of formele bijeenkomsten alleen voor staf waar planmatige beslissingen en ledenzaken worden besproken.

9. Er is voldoende clubhuis-staf om leden te betrekken, maar weinig genoeg om het hen onmogelijk te maken hun verantwoordelijkheden uit te voeren zonder betrokkenheid van leden.

10. Stafleden van het clubhuis zijn generalisten. Alle stafleden delen verantwoordelijkheden voor werk, huisvesting, avond-, weekend- en vakantiebesteding en voor de units. Clubhuis-stafleden verdelen hun tijd niet tussen clubhuis en andere belangrijke werkgerelateerde verantwoordelijkheden.

11. De verantwoordelijkheid voor het runnen van het clubhuis rust bij leden en staf en uiteindelijk bij de clubhuis directeur. De basis van deze verantwoordelijkheid is het betrokken worden van leden en staf bij alle facetten van het runnen van het clubhuis.

RUIMTE

12. Het clubhuis heeft zijn eigen identiteit, inclusief zijn eigen naam, postadres en telefoonnummer.

13. Het clubhuis heeft een eigen fysieke ruimte. Het is gescheiden van wel centrum voor geestelijke gezondheidszorg dan ook of van institutionele omgevingen, en het is ontoegankelijk voor andere projecten. Het clubhuis is ontworpen om te voorzien in een werk dag en tegelijkertijd om aantrekkelijk en toereikend in grootte te zijn, om een gevoel van respect en waardigheid over te brengen.

14. Het hele clubhuis is toegankelijk voor leden en staf. Er is geen ruimte alleen voor leden of alleen voor staf.

DE WERKDAG

15. De werk dag betrekt leden en staf samen, zij aan zij, bij het runnen van het clubhuis. Het clubhuis focust op sterke punten, talenten en capaciteiten; daarom moet de werkdag geen medicijnadvies, dagbehandeling of therapieprogramma inhouden binnen het Clubhuis.

16. Het werk dat wordt gedaan in het clubhuis wordt uitsluitend gegenereerd door het clubhuis bij het draaiende houden en verbeteren van de clubhuis gemeenschap. Werk voor individuen of kantoren van buiten, betaald of niet, wordt niet geaccepteerd in de clubhuisorganen. Leden worden niet betaald voor welk werk in het clubhuis dan ook, en evenmin zijn er kunstmatige beloningssystemen.

17. Het clubhuis is minstens vijf dagen per week geopend. De werkdag loopt gelijk met de gebruikelijke werktijden.


18. Het clubhuis is georganiseerd rond één of meer werk units, waarvan elke voldoende staf, leden en betekenisvol werk heeft om een volledige en betrokkenheid vergende werkdag te kunnen waarborgen. Er worden unit vergaderingen en -bijeenkomsten gehouden om relaties te onderhouden en tevens om het werk van de dag te plannen en te organiseren.

19. Al het werk in het clubhuis wordt gedaan om leden te helpen hun gevoel van eigenwaarde, een doel en vertrouwen terug te krijgen; het is niet bedoeld als training voor een specifieke baan.

20. Leden hebben de mogelijkheid om deel te nemen aan al het werk van het clubhuis, inclusief administratie, onderzoek, intake en oriëntatie, reach out, het aannemen van personeel, training en evaluatie van staf, public relations, belangenbehartiging en evaluatie van de effectiviteit van het clubhuis.

WERK

21. Het clubhuis stelt zijn leden in staat om terug te keren naar betaald werk door middel van Tijdelijk Betaald Werk, Ondersteund Werk en Onafhankelijk Werk; daarom verschaft het clubhuis geen werk aan leden door middel van bedrijven binnenshuis, aparte ondernemingen van het clubhuis of beschutte werkplaatsen.

Tijdelijk Betaald Werk

22. Het clubhuis biedt zijn eigen Tijdelijk Betaald Werk programma aan, dat als een recht van lidmaatschap voorziet in mogelijkheden om te werken op werkplekken bij bedrijven en industrie. Als bepalend kenmerk van een Tijdelijk Betaald Werk programma van een clubhuis garandeert het clubhuis dat alle plekken worden opgevuld tijdens de afwezigheid van een lid. Bovendien voldoet het Tijdelijk Betaald Werk programma aan de volgende basiscriteria.

a. De wil om te werken is de enige en belangrijkste factor die de mogelijkheid tot plaatsing bepaalt.

b. De kansen om geplaatst te worden blijven intact, ongeacht succes of falen bij voorgaande plaatsingen.

c. Leden werken op het adres van de werkgever.

d. Leden wordt het gangbare loon betaald, maar op zijn minst het minimumloon, direct door de werkgever.

e. Tijdelijke Betaald Werkplekken worden gekozen uit een breed scala aan werkmogelijkheden.

f. Tijdelijke Betaalde Werkplekken zijn deeltijds en beperkt in tijd, over het algemeen 15 tot 20 uur per week en voor een duur van zes tot negen maanden.

g. Selectie en training van leden in Tijdelijk Betaald Werk is de verantwoordelijkheid van het clubhuis, niet van de werkgever.

h. Clubhuisleden en stafleden bereiden de verslagen voor over plaatsingen van Tijdelijk Betaald Werk voor alle betreffende bureaus die met uitkeringen van leden te maken hebben.

i. Tijdelijke Betaald Werkplekken staan onder het beheer van stafleden en leden van het clubhuis en niet van Tijdelijk Betaald Werk specialisten.

j. Er zijn geen Tijdelijke Betaalde Werkplaatsingen binnen het clubhuis. Tijdelijke Betaalde Werk plaatsingen bij een overkoepelend orgaan moeten buiten het clubhuis staan en voldoen aan alle bovenstaande criteria.

Ondersteund en Onafhankelijk Werk

23. Het clubhuis helpt en ondersteunt leden om werk te bemachtigen, te behouden en vervolgens hun werk te verbeteren.

24. Leden die onafhankelijk werken blijven alle beschikbare hulp en mogelijkheden van het clubhuis behouden, inclusief belangenbehartiging voor hun rechten, en hulp bij huisvesting, gevallen van medische, juridische, financiële en persoonlijke aard, zowel als deelname aan avond- en weekendprogramma's.

SCHOLING

25. Het clubhuis assisteert leden bij het bevorderen van hun beroeps- en scholingsdoelen door hen te helpen gebruik te maken van volwassenenonderwijs dat in de gemeenschap voorhanden is. Bovendien verschaffen clubhuizen inpandige scholingsprogramma’s die de scholings- en begeleidingsvaardigheden van leden aanmerkelijk benutten.

FUNCTIES VAN HET HUIS

26. Het clubhuis is gesitueerd in een gebied waar toegang tot lokaal vervoer verzekerd is, zowel in termen van heen als terug komen van het programma als de bereikbaarheid van Tijdelijke Betaalde Werkplekken. Het clubhuis verschaft of zorgt voor effectieve alternatieven wanneer de bereikbaarheid van het openbaar vervoer beperkt is.

27. Diensten die de gemeenschap ondersteunen worden verschaft door (staf)leden van het clubhuis. Activiteiten die de gemeenschap ondersteunen concentreren zich rond de werkunit structuur van het clubhuis. Ze omvatten hulp bij rechten van leden, huisvesting en belangenbehartiging, maar ook hulp bij het vinden van goede medische, psychologische, farmacologische, en verslavingszorg in de gemeenschap.

28. Het clubhuis committeert zich, om zich van een reeks keuzes te verzekeren aan veilige, fatsoenlijke en betaalbare woningen voor alle leden. Het clubhuis beschikt over gelegenheden voor huisvesting die aan deze criteria voldoen, of, als deze niet beschikbaar zijn, ontwikkelt het clubhuis zijn eigen huisvestingsprogramma. De huisvestingsprogramma's van het clubhuis voldoen aan de volgende basiscriteria:

a. Leden en stafleden runnen het programma samen.
b. Leden die er wonen doen dat uit vrije wil.
c. Leden kiezen de locatie van hun huisvesting en hun kamergenoten.
d. Beleid en procedures worden ontwikkeld op een manier die overeenkomt met de rest van de clubhuiscultuur.
e. Het niveau van ondersteuning neemt toe of af al naar gelang de veranderende behoeften van het lid.
f. Leden en stafleden onder leden actief om leden hun huisvesting te laten behouden, in het bijzonder bij periodes van opname in het ziekenhuis.

29. Het clubhuis voert op regelmatige basis een objectieve evaluatie uit naar zijn effectiviteit.

30. De directeur van het clubhuis, leden, stafleden en andere geëigende personen nemen deel aan een trainingsprogramma van drie weken in het Clubhuismodel in een gecertificeerd clubhuis.

31. Het clubhuis heeft recreatieve en sociale programma’s gedurende avonden en in het weekend. Feestdagen worden op de dag van de feestdag gevierd.

FINANCIERING, BELEID EN BESTUUR

32. Het clubhuis heeft een onafhankelijke raad van bestuur, of heeft, als het gelieerd is aan een sponsorbureau, een aparte adviesraad die bestaat uit personen die als geen ander in staat zijn fiscale, juridische, wetgevende, consumenten- en gemeenschapsondersteuning te geven, alsmede belangenbehartiging voor het clubhuis.

33. Het clubhuis ontwikkelt en onderhoudt zijn eigen budget, goedgekeurd door de raad en adviesraad, voorafgaand aan het begin van het fiscale jaar en routinematig gecontroleerd tijdens het fiscale jaar.

34. De salarissen van de stafleden concurreren met vergelijkbare functies in de plaatselijke geestelijke gezondheidsgemeenschap

35. Het clubhuis heeft de steun van de betreffende autoriteiten en alle noodzakelijke licenties en accreditaties. Het clubhuis werkt samen met mensen en organisaties die zijn effectiviteit in de bredere gemeenschap kunnen vergroten.

36. Het clubhuis houdt open bijeenkomsten en heeft open procedures die de leden en stafleden in staat stellen om actief deel te nemen aan besluitvorming, over het algemeen door middel van consensus,betreffende bestuur, beleidsvorming en de toekomstige richting en ontwikkeling van het clubhuis.

BN-ers als gezicht van de Waterheuvel

Toen we onlangs in een bijeenkomst van de Waterheuvel spraken over het te lijf gaan van de financiële toekomst van de Waterheuvel, kwamen er verschillende dingen ter tafel. Wat ik hier wil beschrijven is hoe Bekende Nederlanders (BN-ers) kunnen bijdragen aan het financiële welzijn van de Waterheuvel. Heel Amsterdam zit vol met bekende Nederlanders. Ze wonen natuurlijk ook buiten Amsterdam, maar Amsterdam is toch wel een smeltkroes van kunstenaars, acteurs, televisie-persoonlijkheden etcetera. Van al die bekende mensen is van een aanzienlijk deel bekend dat ze kampen of te kampen hebben gehad met psychische klachten. Veel van hen zijn er bovenop gekomen, zoals Sara Kroos en Mike Boddé.

Even naar Amerika. Daar zitten naast leden, stafleden, directeuren en het bestuur zich ook vrijwillgers zich in in het belang van het clubhuis. Daar zitten ook mensen bij die bekend zijn en zij doen dat werk omdat ze er affiniteit mee hebben. Zo zou de Waterheuvel ook gebruik kunnen maken van de BN-ers die psychologische of psychiatrische klachten hebben gehad.

Wellicht is dit ons voorland, want de Waterheuvel bestaat al 25 jaar, maar in die tijd is weinig veranderd aan het beleid van de Waterheuvel. Met de nieuwe directeur Wander Reitsma is de drempel naar clubhuisland overwonnen. We positioneren ons meer internationaal, en tevens zijn wij in onze directe omgeving bezig contacten te leggen voor Tijdelijk Betaalde Werkplekken. Als dit soort goede projecten staan is het wellicht handig om aan sponsoring te gaan denken, alhoewel, dat kan misschien nu al wel. Maar ik denk dat het goed is dat de ideeën die we met z'n allen hebben op de Waterheuvel eerst vorm dienen te krijgen alvorens we nieuwe stappen maken richting de toekomst. Want ideeën zijn er zat met alle creatieve geesten hier. De vraag is hoe ze vorm te geven.

Want, waar willen we heen? Besproken is ook een toename van het aantal leden. Dat zou goed zijn voor de financiën voor de Waterheuvel. Dat gaat hand in hand met het uitbreiden van de bekendheid van de Waterheuvel. Daar zijn we mee bezig. Door middel van een jubileumuitgave van het 25-jarig bestaan moet onze bekendheid toenemen. Ook door de vereenvoudigde, maar verbeterde website moet sneller duidelijker worden wat de Waterheuvel doet voor potentiële leden en ander volk. Maar uiteindelijk gaat het ook om de bekendheid van de Waterheuvel in de ziekenhuizen waar mensen nu opgenomen zijn. Die mensen moeten lucht krijgen van het bestaan van de Waterheuvel.

Als onze stichting door BN-ers een warm hart wordt toegedragen kunnen we zorgen dat op bijvoorbeeld fundraisers georganiseerd door ons meer wordt binnengehaald. Wellicht hebben we know-how van buitenaf nodig om dat in een goed werkende vorm te gieten. Veel BN-ers hebben veel sociale contacten. In mindere tijden verwacht ik dat zij een steviger vangnet hebben dan wij als leden. Veel psychische klachten gaan gepaard met een toegenomen isolatie. Dan kan de Waterheuvel een uitkomst bieden. Voor structuur, voor sociale contacten en dat allemaal gesteund door de laagdrempeligheid die er hier is. Ik kan me voorstellen dat er van de BN-ers, die psychische klachten hebben of hebben gehad, er een aantal ons zullen willen steunen. Als wij maar weten in wat voor vorm. Dus het is nu nog geen tijd om ze aan te schrijven. We doen het al goed zonder BN-ers, en dat zal wel zo blijven. Al hebben we natuurlijk oud-burgemeester Hans Ouwerkerk in het bestuur met nationale bekendheid.

Kevin

Inreach en outreach

Waarom doet de Waterheuvel aan reach-out? Wat is reach-out eigenlijk? Voor veel leden zullen deze termen bekend zijn, voor anderen niet. Wat noemen wij reach-out? Reach-out is een activiteit waarbij leden die voor langere duur niet op het clubhuis zijn verschenen worden benaderd door middel van een telefoontje of een brief hoe het ermee staat. Immers, ieder lid is nodig om het clubhuis draaiende te houden, maar hun gezondheid staat voorop.

De reden dat de Waterheuvel aan reach-out doet heeft te maken met de aard van psychiatrische ziekte. Mensen met wie het niet goed gaat, bijvoorbeeld een depressie hebben, zijn geneigd zich terug te trekken en zich te isoleren van zowel de clubhuisgemeenschap als de grote gemeenschap. Dan kan een telefoontje of een kaartje het verschil betekenen waardoor mensen toch weer eens langskomen op het clubhuis, en zich zo weer onder de andere leden begeven. Misschien doen ze hier of daar een klusje en het is mooi als dat beklijft.

Daarnaast is er een groep leden die opgenomen is in het ziekenhuis. Dat kan best een lange tijd duren. Vanuit de reach-out gaat er dan wel eens een ploegje mensen - meestal een lid en een staflid - bij diegene in het ziekenhuis langs. Zo krijg je het gevoel dat er mensen zijn die je niet zijn vergeten, en dat kan erg belangrijk zijn.

Maar reach-out betreft ook een deel waar de Waterheuvel geen aandacht aan schenkt. Er zijn namelijk ook mensen opgenomen die niet weten van het bestaan van de Waterheuvel en wat je er kan doen. Deze mensen kunnen maandenlang in het ziekenhuis verblijven, zich afvragend wat de volgende stap na het ziekenhuis is. Dan kan de Waterheuvel een hele geschikte oplossing zijn. We zouden als de Waterheuvel een groep kunnen organiseren die bijvoorbeeld 1x in de maand of 1x in de twee weken de psychiatrische ziekenhuizen van Amsterdam afgaan, en dan mensen die opgenomen zijn kunnen informeren over het bestaan en het werken van de Waterheuvel. Met zijn "allen" op pad met brochures over de Waterheuvel en natuurlijk met onze eigen ervaringen. Zo help je een ander zichzelf te helpen, omdat je hem of haar een keuze en perspectief aanbiedt.

De reach-out kan je opsplitsen in inreach en outreach. Het contact zoeken met bestaande leden heet dan inreach, omdat deze leden al deel uitmaken van de clubhuisgemeenschap. De mensen in psychiatrische ziekenhuizen komen in aanmerking voor outreach. Zo deel je de activiteit van reach-out in zijn tweeën op. Vooral voor de outreach zal er veel op poten moeten worden gezet om het een actieve bezigheid te laten zijn. Denk aan afspraken met ziekenhuizen over bereidwilligheid aan hun kant, over tijdstippen en hoe vaak we gaan. Maar het kan heel belangrijk zijn voor de mensen die ervoor in aanmerking komen, en het kan evenzo belangrijk zijn voor de Waterheuvel, want, hoe meer leden de Waterheuvel heeft des te meer inkomsten kan zij vergaren. En in een tijd van financiële achteruitgang en tekorten op de begroting voor komende jaren, is aanvulling op het eigen vermogen van de Waterheuvel alleen maar goed.

Dus. Denk mee over wat ik geschreven heb. Komt het dit jaar of volgend jaar niet tot stand, dan misschien wel over drie jaar, maar laat dit een eerste aanzet zijn.

Groetjes, Kevin

Een nieuwe website

Sinds kort heeft de Waterheuvel een website in een nieuwe vorm. Het is geen "nieuw jasje" geworden, maar inhoudelijk is het ook veranderd. Voor het eerst komen er leden ván de Waterheuvel, aan het woord óver de Waterheuvel. Voor elke unit is een lid gevraagd die het geen probleem vond om met foto en verhaal op de website te komen. En dat is nu dus het geval.

Deze wijziging is belangrijk. Voor mensen die het psychiatrisch ziekenhuis achter zich hebben gelaten, of mensen die depressief zijn geweest, kan het heel belangrijk zijn om een nieuw doel te vinden in het geval ze bijvoorbeeld niet terugkeren naar een werkgever. De Waterheuvel kan daarin voor die mensen wat betekenen. Maar dan moet je wel informatie over de Waterheuvel hebben.

Die bestaat al. We hebben folders in ziekenhuizen en dat is wel een puntje om even bij stil te staan. Het zou goed zijn als de Waterheuvel contact onderhoud met die maatschappelijk werkers in de ziekenhuizen, om te weten te komen of er voldoende folders aanwezig zijn. Dit is een leuk klusje voor op het werkbord. Terug naar de website.

Er staan zoals je hebt gezien nu vier foto's van vier leden op de website. Het grappige en handige daarvan is dat je nu als websitebezoeker die van de Waterheuvel heeft gehoord een gezicht zien en wat die persoon doet. Bovendien krijg je een kort persoonlijk verhaal van elk lid dat laat zien wat de Waterheuvel voor ze betekent.

Als mensen dat lezen kunnen ze meteen een beetje bepalen over de Waterheuvel wat voor ze is. Je geeft die websitebezoeker die voor het eerst op de site komt de gelegenheid om zich te identificeren met de leden die op de foto staan. Het geeft kortom een indruk van wat de Waterheuvel kan betekenen voor iemand.

De oude website had meestal één foto voorop wat iemand op de fiets kon zijn of een plaatje van het naambord van de Waterheuvel. Je moest er goed op zoeken om uit te vinden wat de Waterheuvel nu was. En nu zie je dat in een oogopslag. Veel plezier met de nieuwe website. Kijk er gerust rond want er staat heel veel informatie.

Groeten van Kevin